رباعی شمارهٔ ۳۵
خیام · رباعی
خوانش: داوود ملک زادهشنیدن دکلمه در گنجور
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کِشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت
سگ به ز من است اگر برم نامِ بهشت
خلاصهٔ شعر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و فریبایی طبیعت در فصل بهار اشاره میکند و از نوشیدن یک ساغر در کنار آن لذت میبرد. او میگوید که اگرچه در نظر عموم ممکن است کارش ناپسند باشد، اما او ترجیح میدهد این لحظه را بگذراند تا اینکه به نام بهشت فکر کند، زیرا احساس میکند که این لذت از هر چیز دیگری ارزشمندتر است.
متن از گنجور · ganjoor.net · دکلمه: داوود ملک زاده