رباعی شمارهٔ ۳۶

این شعر به این موضوع اشاره دارد که انسان باید بداند که روحش از دنیای مادی جدا خواهد شد و به عالم دیگری می‌رود. شاعر به ما می‌گوید که درک اینکه از کجا آمده‌ایم، شاید مهم نباشد، بلکه باید در زندگی از لحظات لذت برد و نگران مقصد نهایی نباشیم.

خلاصهٔ خودکار، برگرفته از گنجور.