رباعی شمارهٔ ۳۴
خیام · رباعی
خوانش: زهرا بهمنیشنیدن دکلمه در گنجور
در دایرهای که آمد و رفتن ماست
او را نه بدایت، نه نهایت پیداست
کس مینزند دمی در این معنی راست
کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست!
خلاصهٔ شعر
هوش مصنوعی: در این شعر به مسأله زندگی و ذات وجود اشاره شده است. شاعر به دایرهای اشاره میکند که نماد زندگی انسانهاست و در آن هیچ سرآغازی یا پایانی وجود ندارد. او به این نکته تأکید میکند که هیچکس به راستی نمیداند که آمدن به این دنیا از کجاست و رفتن به کجا. این توجیه عدم شناخت ما از چرایی و چگونگی وجود و مرگ است.
متن از گنجور · ganjoor.net · دکلمه: زهرا بهمنی