رباعی شمارهٔ ۱۳
Khayyam · Quatrains
Recited by احسان اسماعیلیListen on Ganjoor
Shown in the Persian original — a verified English translation of this poem is not available yet.
ای دل! چو زمانه میکند غمناکت
ناگه برود ز تن روانِ پاکت
بر سبزه نشین و خوش بِزی روزی چند
زآن پیش که سبزه بَردَمد از خاکت
Summary (Persian)
شاعر در این شعر بهاین مطلب مهم اشاره میکند که روان غمگین و افسردگی و غم زمانه، قدرت تصمیمگیری درست را از آدمی میگیرد و او را از پا در میآورد. سپس پیشنهاد میکند که از نعمتها و خوشیهای ممکن استفاده ببرد پیش از آنکه دیگر فرصت آن را نداشته باشد. بر روی سبزه بنشیند و چند روزی خوش بگذراند، قبل از اینکه دوباره به خاک برگردد و آن سبزهها بر خاک گورش بردمد. یعنی از لحظات خوش زندگی استفاده کند و غمها را فراموش کند.