رباعی شمارهٔ ۱۱
Khayyam · Quatrains
Recited by احسان اسماعیلیListen on Ganjoor
Shown in the Persian original — a verified English translation of this poem is not available yet.
ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
مِی نوش، ندانی ز کجا آمدهای
خوش باش، ندانی به کجا خواهی رفت
Summary (Persian)
در این شعر، شاعر به انسان اشاره دارد که از جهان روحانی آمده و در این دنیا و قواعد بازی آن حیران و سردرگم است. به انسانی که در این دنیا نمیداند از کجا آمده و به کجا میرود، توصیه میکند که خوش باشد و در لحظه زندگی کند. زیرا نمیداند از کجا آمده و به کجا خواهد رفت!