رباعی شمارهٔ ۴۵
خیام · رباعی
خوانش: داوود ملک زادهشنیدن دکلمه در گنجور
میخوردن و شادبودن، آیینِ من است
فارغبودن ز کفر و دین، دینِ من است
To drink and to be glad is my creed; to be free of unbelief and faith is my faith.
گفتم به عروسِ دهر: «کابینِ تو چیست؟»
گفتا: «دلِ خُرَّمِ تو، کابینِ من است»
خلاصهٔ شعر
هوش مصنوعی: این شعر به بیان شادی و لذت از زندگی میپردازد. شاعر اشاره میکند که خوشی و فراغت از درگیریهای مذهبی و عقیدتی بخشی از باورهای اوست. او از عروس دنیا میپرسد که مهریهاش چیست و او در پاسخ میگوید که دل شاداب شاعر، مهریه اوست. این شعر تأکید بر ارزش شادی و احساسات مثبت در زندگی دارد.
متن از گنجور · ganjoor.net · دکلمه: داوود ملک زاده