رباعی شمارهٔ ۲
خیام · رباعی
خوانش: احسان اسماعیلیشنیدن دکلمه در گنجور
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دلِ پر سودا را
مِی نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
خلاصهٔ شعر
هوش مصنوعی: این غزل بیانگر زندگی در لحظه و لذت بردن از زیباییهای حاضر است. شاعر به این نکته اشاره میکند که هیچکس نمیتواند آینده را پیشبینی کند، بنابراین بهتر است لحظات خوش را غنیمت بشماریم. همچنین، دعوت به نوشیدن شراب در زیر نور ماه میشود، به این امید که زیباییها را درک کنیم، هرچند ممکن است زمان به ما اجازه ندهد تا از آن لذت ببریم.
متن از گنجور · ganjoor.net · دکلمه: احسان اسماعیلی