رباعی شمارهٔ ۳۵
Khayyam · Quatrains
Recited by داوود ملک زادهListen on Ganjoor
Shown in the Persian original — a verified English translation of this poem is not available yet.
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کِشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت
سگ به ز من است اگر برم نامِ بهشت
Summary (Persian)
در این شعر، شاعر به زیبایی و فریبایی طبیعت در فصل بهار اشاره میکند و از نوشیدن یک ساغر در کنار آن لذت میبرد. او میگوید که اگرچه در نظر عموم ممکن است کارش ناپسند باشد، اما او ترجیح میدهد این لحظه را بگذراند تا اینکه به نام بهشت فکر کند، زیرا احساس میکند که این لذت از هر چیز دیگری ارزشمندتر است.
Machine-generated summary, sourced from Ganjoor.