فی فضیلةامیرالمؤمنین علی رضی الله عنه
Attar · Conference of the Birds
خواجهٔ حق پیشوای راستین
کوه حلم و باب علم و قطب دین
ساقی کوثر، امام رهنمای
ابن عم مصطفا، شیرخدای
مرتضای مجتبا، جفت بتول
خواجهٔ معصوم، داماد رسول
در بیان رهنمونی آمده
صاحب اسرار سلونی آمده
مقتدا بیشک به استحقاق اوست
مفتی مطلق علی الاطلاق اوست
چون علی از غیبهای حق یکیست
عقل را در بینش او کی شکیست
هم ز اقضیکم علی جان آگه است
هم علی ممسوس فی ذات الله است
از دم عیسی کسی گر زنده خاست
او بدم دست بریده کرد راست
گشته اندر کعبه آن صاحب قبول
بت شکن بر پشتی دوش رسول
در ضمیرش بود مکنونات غیب
زان برآوردی ید بیضا ز جیب
گر ید بیضا نبودیش آشکار
کی گرفتی ذوالفقار آنجا قرار
گاه در جوش آمدی از کار خویش
گه فرو گفتی به چه اسرار خویش
در همه آفاق هم دم مینیافت
در درون میگشت و محرم مینیافت
What this poem says
This text describes the rank and virtues of Imam Ali, presenting him as the true leader and successor of the Prophet of Islam. It touches on Ali's learning, forbearance, and spiritual station, describing him as the 'cupbearer of Kawthar' and 'friend of the Messenger.' It also refers to Ali's wonders and miracles, including the White Hand and the sword Dhu al-Fiqar. Overall, the writer stresses the splendor and greatness of Ali's character and his exalted rank in the world of Islam.
A prose synopsis, not a translation of the verse. Translated from Ganjoor’s machine-generated Persian summary.